Fígúratíft

8. febrúar 2010

lítil þakkarræða

ágætu vinir (ef ég gerist nú svo djarfur að nota þetta orð af fyrra bragði)!

orð fá varla lýst þeim fögnuði sem brjóst mitt fyllist að hafa í kvöld fengið að njóta þess heiðurs að vera í návist þessa fríða hóps heiðursmanna og -kvenna sem hér er saman kominn. hér hef ég notið veitinga, sem eru frú hússins til mikils sóma (einkum brauðtertan), en að krásunum og skapara þeirra ólöstuðum, grunar mig að um ókomin ár verði mér félagsskapurinn minnisstæðastur. hefur hann veitt sál minni hvort tveggja félagslega og vitsmunalega fullnægju, um leið og skemmtanagildið hefur síður en svo verið vanrækt (og vísa ég því til sönnunar í gamansögu sem vinur okkar hér við háborðið sagði um íbúa nágrannalands okkar og endaði með þvílíkum smelli að ég treysti mér ekki til að endurtaka svo vel sé). í kvöld hefur mig oft langað til að taka þátt í samræðum ykkar, en hikað við það vegna eðlislægrar feimni – ekki þannig að skilja að ég óttist lund ykkar, síður en svo. vandamálið er fyrst og fremst á minni könnu. því má jafnvel halda fram að því sé þveröfugt farið; ég fyllist óttablandinni lotningu að hlýða á samtöl ykkar, þvílíkir gullmola riðja sér leið upp úr iðrum ykkar og hnjóta út um munninn eins tær lind í miðri þeirri þurrð sem minn hversdagur er að öllu jöfnu. hér hefur verið rætt um haustlauf. tek ég undir flest sjónarmið sem viðruð voru í þeim málflutningi, en ber jafnframt djúpstæða virðingu fyrir þeim sjónarmiðum sem ég var ekki alveg sammála. ég biðst hins vegar undan að taka eindregna afstöðu í þessum málum, með eða á móti. haustlauf eru vissulega fögur ásýndar og óhagganlegt tákn árstíðar sinnar, sem er að vísu árstíð hnignunnar, en það er sú hnignun sem er í eðlilegu jafnvægi við þá óreiðu sem almættið eitt virðist einhvern veginn henda reiður á, þó að við dauðlegir menn gerum það kannski alls ekki. á hinn bóginn safnast laufin gjarnan fyrir í rennum og kjallaratröppum og valda okkur þannig óþægindum í hversdagslegu bjástri. hvort tveggja eru góð og gild sjónarmið. ég vona að enginn verði særður af því að ég opinberi þetta viðhorf mitt án ítarlegri rökstuðnings…

why she had to ho (2)

yesterdays

ákvarðanir (16)

pain (15)

san (18)

Heimavinnandi

Dauður fugl

Í blóma lífsins.